Moja włoska l'avventura

Zazwyczaj w okresie wakacyjnym staramy się nie podróżować do Włoch, chroniąc się nie tylko przed pełnią słońca, ale także rzeszami turystów. Dlatego nasz wybór na lipcową wyprawę padł na region Trydent-Górna Adyga, aby poznawać głównie przyrodnicze walory tego regionu, przecież to serce Dolomitów. Zapraszamy Was do zapoznania się z wpisem dotyczącym Przełęczy Pordoi i górującego nad nią Sasso Pordoi, które nazywane jest Tarasem Dolomitów.

Przełęcz Pordoi (2239 m n.p.m.) to jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Dolomitach, położone pomiędzy szczytami Sass Pordoi i Sass Becé. Stanowi granicę pomiędzy prowincją Trydentu a Belluno, a z miasteczka Canazei prowadzi do niej 12 kilometrów niezwykle krętej drogi aż z 28 zakrętami 180 stopni. To jedna z czterech przełęczy słynnej Strada delle Dolomiti – trasy powstałej na początku XX wieku, która miała połączyć Bolzano z Cortiną d’Ampezzo i ożywić turystykę w górskich dolinach zamieszkanych przez Ladynów.

Sasso Pordoi to część masywu Sella, jednego z najpotężniejszych i najbardziej charakterystycznych kompleksów skalnych w Dolomitach. Sam szczyt ma formę szerokiego płaskowyżu, który nagle wyrasta z otaczających dolin. Jego strome, niemal pionowe ściany kontrastują z płaskim, niemal łagodnym szczytem, z którego rozpościerają się widoki sięgające kilkudziesięciu kilometrów – przy dobrej pogodzie można dostrzec nawet Austrię i Szwajcarię.

Geologicznie, teren ten zbudowany jest głównie z dolomitu, skały osadowej powstałej z dawnych raf koralowych w prehistorycznym oceanie Tetyda. Dolomity, jako unikatowy system górski, zostały wpisane na listę UNESCO nie tylko ze względu na piękno krajobrazu, ale też za niezwykłą wartość naukową – to żywa księga geologiczna Ziemi.

Taras Dolomitów to miejsce, które naprawdę warto zobaczyć przynajmniej raz w życiu. Znajduje się na szczycie Sass Pordoi na wysokości 2950 m n.p.m. i oferuje jedną z najbardziej imponujących panoram w całych Alpach. Dzięki kolejce linowej startującej z Przełęczy Pordoi (2239 m n.p.m.) można się tu dostać szybko i bez wysiłku, co sprawia, że jest to atrakcja dostępna dla każdego. Z góry roztacza się widok na jedne z najpiękniejszych szczytów Dolomitów – od Sassolungo i Sassopiatto, aż po majestatyczną Marmoladę. Kolejka działa od końca maja do października, ale na początku sezonu w okolicy stacji górnej wciąż może zalegać sporo śniegu.

Z samego Tarasu Dolomitów wyrusza wiele szlaków. Najłatwiejszy prowadzi w zaledwie 10 minut łagodnym zejściem do Forcella Pordoi. Stamtąd można kontynuować wędrówkę do schroniska Rifugio Boè (2873 m n.p.m., ok. 1 godziny marszu) i dalej na szczyt Piz Boè (3152 m n.p.m., dodatkowe 1,5 godziny). To jedne z najpiękniejszych tras w Val di Fassa, przeznaczone dla osób w dobrej kondycji i z doświadczeniem w górach.

Zimą Taras staje się punktem startowym dla zaawansowanych narciarzy, którzy mogą spróbować wymagających tras freeride’owych i skialpinistycznych.

Sasso Pordoi często określane jest mianem „krajobrazu księżycowego” ze względu na rozległy, płaski wierzchołek z jasnego dolomitu, niemal całkowicie pozbawiony roślinności. Na wysokości 2950 m n.p.m. surowy klimat – silne wiatry, niskie temperatury i krótki okres wegetacji – uniemożliwia rozwój flory, a powierzchnia usiana jest drobnymi odłamkami skał i pyłem. Jasnoszary kolor dolomitu, ostre linie grani oraz brak zieleni nadają temu miejscu wygląd przypominający powierzchnię innej planety. O wschodzie i zachodzie słońca, gdy długie cienie i kontrastowe światło rzeźbią formy skalne, efekt ten staje się jeszcze bardziej wyrazisty i niemal nierzeczywisty.

Usytuowana na Terrazza delle Dolomiti, na wysokości 2950 metrów n.p.m. schronisko Rifugio Maria, zachwyca nie tylko autentycznymi smakami, ale również zapierającym dech panoramicznym widokiem, który czyni każdą wizytę wyjątkowym doświadczeniem. Niezależnie od tego, czy pragniesz nabrać sił po górskiej wędrówce, czy zjeść obiad na imponującej wysokości, Rifugio Maria przywita Cię ciepłą atmosferą i potrawami, które odzwierciedlają historię oraz tradycję Val di Fassa.

Pordoi ma również ciekawą przeszłość. Podczas I wojny światowej toczyły się tu zacięte walki, a ich ślad stanowi monumentalny Niemiecki Grobowiec. Miejsce to wiąże się także z Marii Piaz – pionierką turystyki w Val di Fassa i siostrą słynnego alpinisty Tita Piaza – oraz z wielkimi wydarzeniami sportowymi. Przełęcz wielokrotnie gościła kolarzy Giro d’Italia, a na pamiątkę jednego z jego największych mistrzów, Fausto Coppiego, wzniesiono tutaj okazały pomnik.

Tuż obok górnej stacji kolejki znajduje się schronisko Rifugio Maria z dużym tarasem widokowym – idealne miejsce, by spróbować lokalnych serów, polenty czy tradycyjnych dań mięsnych.

JAK DOJECHAĆ?

🚗SAMOCHÓD

Passo Pordoi leży na trasie SS48 (tzw. Strada delle Dolomiti) pomiędzy Canazei (Val di Fassa, Trydent) a Arabba (region Wenecja Euganejska, prowincja Belluno).

• Z Canazei: ok. 12 km, droga bardzo kręta, 28 zakrętów, czas przejazdu ok. 20–25 minut.
• Z Arabby: ok. 9 km, również serpentyny, czas przejazdu ok. 20 minut.
• Z Bolzano: ok. 1 godz. 30 min (przez Val di Fassa).
• Z Cortiny d’Ampezzo: ok. 2 godz. (przez Passo Falzarego i Passo Campolongo lub Passo Giau i Passo Falzarego).

🚌AUTOBUS

Latem i zimą funkcjonują specjalne autobusy Dolomiti Bus i Trentino Trasporti:

• Z Canazei – linia w kierunku Arabba (ok. 25 minut jazdy).
• Z Arabby – linia w kierunku Canazei.

🚦 Połączenia są częstsze w sezonie (czerwiec–wrzesień i grudzień–marzec). Poza sezonem autobus może kursować tylko 1–2 razy dziennie.

KOLEJKA LINIOWA

Kolejka linowa na Sass Pordoi działa od 23 maja do 2 listopada oraz w okresie zimowym od 21 grudnia do 6 kwietnia Codziennie kursuje w godzinach 9:00–17:00 (od 20 października 2025 zamyka się o 16:30). Ceny kolejki poniżej:

• bilet w jedną stronę: 17,00 € dorośli, 10,00 € dzieci
• bilet powrotny: 17,00 € dorośli, 10,00 € dzieci
• bilet tam i z powrotem (A/R): 30,00 € dorośli, 18,00 € dzieci

Ciao!

Zapraszam do zapoznania się z innymi „górskimi” wpisami:
1. Monte Morrone – zdobywając szczyt. Trasa górska dla wytrwałych piechurów
2. Rocca Calascio – niesamowita wędrówka
3. Corno Grande czyli o tym jak najwyższy szczyt Apeninów nas zachwycił
4. Górska wyprawa wąwozem Fara San Martino i doliną Val Serviera